แก่นธรรม ตอน โชคชะตาหรือเรื่องบังเอิญ

เนื่องจากสะดุดตากับชื่อหนังสือเล่มหนึ่งเข้า เลยกะว่าจะหามาอ่านสักหน่อย ถึงผมจะไม่ค่อยอ่านหนังสือแนวๆ ธรรมะสักเท่าไร ชอบแนวปรัชญาหรือไม่ก็แนววิทยาศาสตร์ซะมากว่า แต่พอได้ยินชื่อหนังสือเล่มนี้เข้าเป็นต้องสงสัยมาทันที สงสัยกันละดิว่าหนังสืออะไร มันชื่อว่า “คู่มือมนุษย์” ของ พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ) เอ มันจะเหมือนคู่มือสำหรับประชาชนหรือเปล่าน่า.. จำได้ว่าเคยตามหาให้งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งหนึ่ง แรกเห็นเล่มอย่างหนาบึก เลยปล่อยมันไปก่อน.. 2-4 ปีผ่านไปก็ไม่คิดจะซื้อมาอ่านหรอก จนได้แวะผ่านร้าน rollerblades ไปดูดิเด็กๆ สมัยนี้เขาเล่นอะไรกัน ไม่น่าเชื่อว่าแถวๆ เคาว์เตอร์มีหนังสือธรรมะวางไว้แจกเป็นทานจำนวนหนึ่ง เลือบๆ ดูเอะ มีหนังสือที่เราสนใจอยู่เล่ม นั่นคือ “คู่มือมนุษย์ ฉบับเรียนรู้ลัดสั้น” เล่มเล็กๆกะทัดลัดดีแหะ บังเอิญจริงๆ เลย เลยหยิบมาเล่มเปิดหน้าแรกจะเจอข้อความ

The best thing in Thailand

คู่มือมนุษย์

พุทธทาสภิกขุ

เป็นหนังสือมหัศจรรย์  ช่วยชีวิตคนให้รอดตาย

เป็นหนังสือต้องห้าม สำหรับคนที่ไม่เคยถามตัวเองว่า

เกิดมาทำไม?

มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร?

ชีวิตมีค่ามีความหมายที่ตรงไหน?

เพราะในชีวิตประจำวันของเรา มีแต่เรื่องกิน-ทำงาน แล้วก็เที่ยวแตร่ แสวงหาความสุขสำราญ แล้วก็ติดในเรื่องกิน-กาม-เกียรติ ที่มันให้รสเอร็ดอร่อย สนุกสนาน-นอน-ตื่นขึ้นมา ก็ทำซ้ำอย่างเดิมอีกทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี ดูให้ดีจะเห็นว่า มันน่าเบื่อหน่าย เอือมระอาดูแล้วไม่เห็นว่า ชีวิตนี้จะมีค่ามีความหมายที่ตรงไหนเลย แล้วเราจะมีชีวิต อยู่ไปทำไมกัน?

มันน่าจะมีอะไรที่ดีกว่า ประเสริฐกว่า ชีวิตที่ซ้ำซากนี้ ท่านลองแสวงหาดูเถิด แล้วท่านจะพบได้ภายในจิตใจของตัวท่านเอง หากท่านได้พบ ท่านจะรู้สึกขึ้นมาเองว่า ท่านได้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตแล้วเราไม่เสียชาติเกิดแล้ว นั่นคือได้พบ

“ชีวิตที่สงบเย็น  และเป็นประโยชน์”

ท่านจะยอมเป็นคนเสียชาติเกิดหรือ?

พอจบย่อหน้าแรก ยังกะเขียนลาไปตายเลยแหะ ท่อนสองนี้ยังกับกุญแจไขความลับเป็นสู่ชีวิตหุหุ.. to be continue